[Cinema Post Cast] Personal Shopper (2016) vs February (2015)

Po krótkiej przerwie wracam do Cinema Post Castu. Razem z Adrianem omawiamy dwa filmy trochę flirtujące z konwencją horroru, ale na pewno nie będące sztampowymi przedstawicielami gatunku. Pierwszy to "Personal Shopper" Oliviera Assayasa, który wywołał bardzo burzliwe reakcje na zeszłorocznym Festiwalu w Cannes. Drugi zaś, to pojawiający się dosłownie znikąd "February" Oza Perkinsa (syna samego Anthony'ego Perkinsa) u nas znany jako "Zło we mnie". Oba warte omówienia, oba skrajnie różne, chociaż częściowo poruszające się w podobnej stylistyce. Zapraszam!

Spis treści:

Recenzje:

1:58 Personal Shopper

14:31 February

Strefa spoilerowa:

35:09 Personal Shopper

42:42 February

POBIERZ

Krampus. Duch Świąt (2015) reż. Michael Dougherty

It's Christmas. Nothing bad is going to happen on Christmas! 

Spragniony czegoś lekkiego w bożonarodzeniowym klimacie, a jednocześnie rozczarowany ostatnim seansem  "Listów do M.2", postanowiłem dać szansę kolejnej, tegorocznej, sezonowej produkcji. Wybór padł na film "Krampus. Duch Świąt", co może wydawać się dziwne, gdyż obraz ten promowany jest jako horror, a te zazwyczaj niewiele mają w sobie relaksującej, świątecznej atmosfery. Wystarczyło jednak, że obejrzałem zwiastun, po którym wywnioskowałem, że to właściwie zakamuflowana komedia. Faktycznie, czystej grozy tu jak na lekarstwo, co w tym przypadku wcale nie jest wadą, a wręcz przeciwnie. Twórcy bawią się konwencją kina familijnego i mrocznej baśni, doprawiając to szczyptą grozy. Powiedziałbym, że w filmie jest coś z wczesnego Tima Burtona, ale najbardziej na myśl przywodzi mi "Gremliny". Tak, "Krampus" zdecydowanie celuje w estetykę kina lat 90. i głównie za to go polubiłem.